Zarząd Zieleni Miejskiej w Krakowie kontynuuje projekt renaturyzacji parków miejskich. W dniu 6 października 2026 roku przeprowadzono nasadzenia rodzimych gatunków roślin runa leśnego w trzech lokalizacjach: Parku Kościuszki, na Plantach oraz w Parku rzecznym Drwinka.
Działania te są częścią wieloletniego eksperymentu mającego na celu zwiększenie różnorodności biologicznej w przestrzeniach miejskich. Jak podkreśla ZZM, parki mają pełnić nie tylko funkcję rekreacyjną, ale również stanowić siedlisko dla rodzimej flory i fauny.
Nowe gatunki w krakowskich parkach
W Parku Kościuszki posadzono m.in. bodziszek żałobny, czartawę pospolitą, czosnek niedźwiedzi, czyściec leśny, gajowiec żółty, gwiazdnicę wielkokwiatową, jaskier kosmaty i kłosownicę leśną. Listę uzupełniły konwalia majowa, nerecznica samcza, pióropusznik strusi, sadziec konopiasty, śnieżyca wiosenna, śnieżyczka przebiśnieg, turzyca leśna oraz zawilce: gajowy i żółty.
Dobór gatunków nie jest przypadkowy – jest dostosowany do warunków siedliskowych panujących w danym miejscu. Celem nie jest stworzenie ozdobnej rabaty, lecz odtworzenie fragmentu naturalnego zbiorowiska leśnego.
Doświadczenia z innych lokalizacji
Podobne działania prowadzono już w Parku Lotników Polskich oraz w Parku Rzecznym Wilga. W tym drugim przypadku zaobserwowano, że wprowadzone gatunki – takie jak bodziszek żałobny, czyściec leśny, gwiazdnica wielkokwiatowa, kłosownica leśna czy gajowiec żółty – już w drugim roku po posadzeniu zaczęły tworzyć rozłogi i rozsiewać się. To właśnie naturalne rozprzestrzenianie się roślin jest jednym z kluczowych celów projektu.
Wyzwania i pielęgnacja
Odtwarzanie runa leśnego wymaga dostosowania do lokalnych warunków, zwłaszcza glebowych. W niektórych miejscach brakuje żyznej warstwy próchnicy, co może utrudniać wzrost roślin. Dlatego ZZM testuje różne metody wprowadzania roślin oraz sposoby przygotowania podłoża. W Parku Kościuszki dołki przygotowano z użyciem długo działającego nawozu ogrodowego, który ma wspomóc aklimatyzację i rozwój systemu korzeniowego.
Ważna jest również późniejsza pielęgnacja. W naturalnych zbiorowiskach nie wszystkie obszary są regularnie koszone i grabione. Dlatego w parkach stosuje się zróżnicowane podejście – od intensywnej pielęgnacji po ekstensywną, co sprzyja tworzeniu stref biocenotycznych. Są to enklawy, w których ogranicza się ingerencję w przyrodę, wspierając różnorodność biologiczną i tworząc schronienie dla owadów, ptaków, płazów i drobnych zwierząt.
Długofalowe efekty
Efekty tych działań nie są widoczne od razu. Posadzone rośliny potrzebują czasu na aklimatyzację i rozbudowę systemu korzeniowego. Projekt ma charakter długofalowy – chodzi o stworzenie warunków, w których roślinność będzie mogła rozwijać się samodzielnie i z czasem coraz bardziej przypominać naturalne zbiorowisko leśne.
Kraków dołącza tym samym do miast, które aktywnie łączą funkcje rekreacyjne z ochroną przyrody. Jak zauważają eksperci, takie podejście może przynieść korzyści zarówno mieszkańcom, jak i lokalnym ekosystemom.
Źródło: Kraków – Dzielnica XII Bieżanów-Prokocim
Fot. krakow.pl
